خلاصه داستان

«وقتی هوا تاریک می‌شود، بیرون نرو.» این ضرب‌المثل سال‌هاست که در روستای کانلائو سینه به سینه نقل می‌شود، ریشه دقیق آن در گذر زمان گم شده است. با این حال، بی‌شک حقیقت دارد. مادربزرگ سی از روستای کانلائو، غروب خورشید را تماشا می‌کرد که به تدریج در پشت کوه‌ها ناپدید می‌شد و قلبش از اضطراب فشرده می‌شد. همین که خورشید در افق فرو رفت و آخرین پرتو نور خورشید ناپدید شد، ناگهان سکوت مطلقی حکمفرما شد. تاریکی به آرامی از غرب به داخل خزید و کوه‌ها، رودخانه‌ها، جاده‌ها و درختان را در مسیر خود بلعید، تا اینکه سرانجام به روستای کانلائو رسید و آن را در خود فرو برد.